دنیای شعر

www.yashargh.blogfa.comE:\sale 87\yashar ft ali artash\خفن جاوا اسکریپت

                                              سلام            

امروز من خیلی خوشالم چون روز تفلدم پس با هم بخونیم

تفلد تفلد تفلدم مبالک مبالک مبالک تفلدم مبالک میام شمارو فوت میکنم که

 ۱۰۰ سال زنده باشم تفلدمممممممممم مبالللللللکککککککککک

دیگه کاری ندارم فقط با تظراتون منو خوشال کنید

بای ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی

بای ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی ی

من از عهد آدم تو را دوست دارم

از آغاز خلقت تو را دوست دارم

چه شب ها من و آسمان تا دم صبح

سرودیم نم نم : تو را دوست دارم

نه خطی ٬ نه خالی ! نه خواب و خیالی !

من ای حس مبهم تو را دوست دارم

سلامی صمیمی تر از غم ندیدم

به اندازه ی غم تو را دوست دارم

بیا تا صدا از دل سنگ خیزد

بگوییم با هم : تو را دوست دارم

جهان یک دهان شد هم آواز با ما :

تو را دوست دارم ٬ تو را دوست دارم

*** . . . خیییییییییلی دوستت دارم آسمون آبی قشنگم . . . ***

افسوس که دست سرنوشت

قصه ی ما رو بد نوشت

هر چی غم دنیا که بود

تو سرنوشت ما سرشت

افسوس که دست روزگار

نذاشت بمونیم بر قرار

منو تو مال هم بودیم

نفرین به کار روزگار

تقصیر من بود یا تو بود؟!

عشقی واست نمونده بود

یا اینکه دیوونه ی تو

شعری برات نخونده بود

نمی دونم یهو چی شد!

از منو جادّه ترسیدی

هر چی بهت گفتم بیا

نیومدی ، نفهمیدی!

افسوس از اون روزهای خوب

که بودی عشق و یار من

چشم حسودها کور نشد

نموندی در کنار من

این لحظه های آخره

هرچی دلت میخواد بگو

بگو عزیزم ،باز بگو

امّا خداحافظ نگو!

تقصیر من بود یا تو بود؟!

عشقی واست نمونده بود

یا اینکه دیوونه ی تو

شعری برات نخونده بود

نمی دونم یهو چی شد!

از منو جادّه ترسیدی

هر چی بهت گفتم بیا

نیومدی ، نفهمیدی!

قصه ی ما رو بد نوشت

هر چی غم دنیا که بود

تو سرنوشت ما سرشت

افسوس که دست روزگار

نذاشت بمونیم بر قرار

منو تو مال هم بودیم

نفرین به کار روزگار

تقصیر من بود یا تو بود؟!

عشقی واست نمونده بود

یا اینکه دیوونه ی تو

شعری برات نخونده بود

نمی دونم یهو چی شد!

از منو جادّه ترسیدی

هر چی بهت گفتم بیا

نیومدی ، نفهمیدی!

افسوس از اون روزهای خوب

که بودی عشق و یار من

چشم حسودها کور نشد

نموندی در کنار من

این لحظه های آخره

هرچی دلت میخواد بگو

بگو عزیزم ،باز بگو

امّا خداحافظ نگو!

تقصیر من بود یا تو بود؟!

عشقی واست نمونده بود

یا اینکه دیوونه ی تو

شعری برات نخونده بود

نمی دونم یهو چی شد!

از منو جادّه ترسیدی

هر چی بهت گفتم بیا

نیومدی ، نفهمیدی

نمی رسد ستاره ای به پای چشم های تو

به ماه خیره می شوم فقط و گریه می کنم

دلم که تنگ می شود برای چشم های تو

و هی مرور می کنم نگاه اول تو را

وگر نمی رسد به من صدای چشم های تو

تو تا پلک می زنی به سجده می رود دلم

به پیشگاه اعظم خدای چشم های تو

شبی خراب می شود حصارهای فاصله

و آب می شود دلم به پای چشم های تو

گفتم تو شیرین منی                  گفتا تو فرهادی مگر

گفتم خرابت می شوم               گفتا تو آبادی مگر

گفتم ندادی دل به من                گفتا تو جان دادی مگر

گفتم ز کویت می روم                 گفتا تو آزادی مگر

گفتم فرا موشم نکن                   گفتا تو در یادی مگر

گفتم که خاموشم مکن                گفتا تو فریادی مگر

گفتم که بر بادم مده                   گفتم نه بر بادی مگر

پرسید به خاطر کی زنده هستی

با اینکه دلم می خواست بگم به خاطر تو

بهش گفتم به خاطر هیچ کس

پرسید پس به خاطر چی زنده هستی

با اینکه دلم می خواست داد بزنم به خاطر تو

گفتم به خاطر هیچی

ازش پرسیدم تو برای کی زنده هستی

در حالی که اشک تو چشماش جم شده بود گفت

<< عشقی عشقی >>

تو    شکوه      عشق منی                   تو      فروغ  چشم منی

شب و روز در فکر تو ام                   تو      بلور  اشک  منی

تو    شبام تو     ستاره ای                  مثل  یه  عمر دوباره ای

واسه ی        زخمای دلم                   یه مرحمی ، یه چاره ای

عشقی      ،        عشقی                    با چشات افسون می کنی

ماهی       ،         ماهی                    خودتو     پنهون می کنی

اگه   گفتم    دوست دارم                    از   غرورم    که کم نشد

وقتی گفتم         عاشقتم                     غم   حریف       دلم نشد

تو بلایی       یه دلربایی                    گرمی          آغوش منی

یه نسیمی که جان فسایی                    تو هواس و    هوش منی

تو دوامی خود    شفامی                    عطر و بوی     عشق منی

چه قشنگه عمق سکوتت                    با نگاهت حرف  می زنی

عشقی      ،       عشقی                     با چشات افسون  می کنی

ماهی       ،        ماهی                     خودتو پنهون      می کنی

^{عشق یعنی...!}

^{عشق یعنی مستی و دیوانگی}

^{عشق یعنی با جهان بیگانگی}

^{عشق یعنی شب نخفتن تا سحر}

^{عشق یعنی سجده با چشمان تر}

^{عشق یعنی سر به دار آویختن}

^{عشق یعنی اشک حسرت ریختن}

^{عشق یعنی درجهان رسوا شدن}

^{عشق یعنی سست و بی پروا شدن}

^{عشق یعنی سوختن با ساختن}

^{عشق یعنی زندگی را باختن}

^{عشق یعنی انتظار و انتظار}

^{عشق یعنی هرچه بینی عکس یار}

^{عشق یعنی دیده بر در دوختن}

^{عشق یعنی در فراغش سوختن}

^{عشق یعنی لحظه های التهاب}

^{عشق یعنی لحظه های ناب ناب}

^{عشق یعنی با پرستو پر زدن}

^{عشق یعنی آب بر آذر زدن}

^{عشق یعنی ,سوز نی , آه شبان}

^{عشق یعنی معنی رنگین کمان}

^{عشق یعنی شاعری دل سوخته}

^{عشق یعنی آتشی افروخته}

^{عشق یعنی با گلی گفتن سخن}

^{عشق یعنی خون لاله بر چمن}

^{عشق یعنی شعله بر خرمن زدن}

^{عشق یعنی رسم دل بر هم زدن}

^{عشق یعنی یک تیمم,یک نماز}

^{عشق یعنی عالمی راز و نیاز}

^{عشق یعنی چون محمد پا به راهعشق یعنی همچویوسف قعر چاهعشق یعنی بیستون کندن به دستعشق یعنی زاهد اما بت پرستعشق یعنی همچو من دریا شدنعشق یعنی قطره و دریا شدنعشق یعنی یک شقایق غرق خونعشق یعنی درد و محنت در درونعشق یعنی یک تبلور یک سرودعشق یعنی یک سلام و یک درود}